Tien nummers lang BLISS met Temples
Retro-psychband terug met een dansbare plaat vol invloeden van Justice, Daft Punk en Massive Attack
Met hun debuut Sun Structures zette de Britse retro-psychband Temples zich in 2014 stevig op de kaart, met psychedelische rock waarin de liefde voor T. Rex en Pink Floyd duidelijk hoorbaar is. Het album groeide in een mum van tijd naar publieksfavoriet, dat ze een jaar later zelfs naar de mainstage van Best Kept Secret bracht. Inmiddels zijn we vier platen verder en slaat Temples met BLISS een nieuwe weg in. De band bekijkt zijn psych-rockroots ditmaal door de lens van dance uit de late jaren negentig en vroege zeroes.
Channeling Justice en Daft Punk, maar ook David Guetta of Avicii
Neem bijvoorbeeld het nummer ‘Vendetta’, waarop Temples een flinke elektronische afslag neemt en de weg bewandelt die Kevin Parker ook met Tame Impala vanaf Currents insloeg. Psychedelische pop vol synthesizers en dansbare beats dus. ‘Vendetta’ is een zintuiglijke stroomstoot die tegelijkertijd weerstand oproept en onweerstaanbaar is. Frontman James Bagshaw over het nummer: “Plotseling hoor je een sample die wel wat wegheeft van Justice of Daft Punk, die vervolgens overgaat in iets dat aanvoelt als een moderne interpretatie van dancemuziek. Denk aan een nummer van David Guetta of Avicii.”
Jezelf de ruimte geven om los te laten
Na Exotico, dat ze maakten met Sean Ono Lennon (je leest het goed: de zoon van John Lennon en Yoko Ono) nam Temples de productie van BLISS volledig zelf in handen. De bandleden kozen voor een intuïtieve aanpak, waarbij ze samen in één ruimte improviseerden en experimenteerden. Het resultaat klinkt als een collage van motieven en texturen die in elkaar overvloeien.
Voor Temples is de nieuwe plaat echter meer dan alleen een stilistische koerswijziging. Het is een statement zonder compromissen, gedreven door instinct, onderlinge chemie en het hernieuwde plezier in samen muziek maken. Zoals de band het zelf verwoordt: ‘Het gaat erom jezelf de ruimte te geven om los te laten, te bewegen en iets onverwachts te worden.’
Op BLISS hoor je naast 90's en 00's dance-invloeden van acts als Faithless, Underworld en Massive Attack, ook een kleine knipoog naar het tijdperk van indiesleaze en MGMT. In plaats van onbezorgde festivaleuforie - het album kwam immers midden in de zomer uit - geeft dat vooral een donkerdere, meer nachtelijke sfeer. Voor wie Temples vooral kent van de fuzzgitaren op Sun Structures, is dat even schakelen. Maar juist die combinatie van vertrouwde melodieën en een nieuwe elektronische energie maakt nieuwsgierig naar hoe dit live zal klinken.
