Osees is een van de meest productieve bands in de alternatieve muziek
John Dwyer maakt al meer dan twintig jaar “herrie” onder verschillende namen. Je kent de band misschien als Thee Oh Sees, The Oh Sees, OCS of gewoon Osees. De groep heeft door de jaren heen verschillende gedaantes aangenomen: van rustige, dromerige folk tot vervormde pop en uitgestrekte krautrock, en weer terug. Compleet afhankelijk van waar Dwyer op dat moment zin in had, die man staat nooit stil.
Dit jaar bracht Osees vrijwel zonder aankondiging EP ‘Cara Maluco’ uit via Deathgod Records. De band omschreef het simpelweg als "een paar trippy nummers en een paar strakke dancepunknummers", wat eerlijk gezegd een prima samenvatting is. De EP duurt ruim vijftien minuten, dus hij vliegt voorbij, maar er gebeurt genoeg. Trouwe fans zullen er dol op zijn!
Freakfolk van de bovenste plank
In 1997 bundelde Dwyer zijn talenten met Brigid Dawson (zelf ook een wispelturig talent) om OCS op te richten. Platenzaak Norman Records omschreef toendertijd de band erg accuraat in een review: "Klinkt alsof het vijftig jaar geleden rechtstreeks op vinyl is opgenomen, met één enkele, met Mandrax doordrenkte microfoonkop op Charles Mansons Spahn Ranch." Het is wazig, vreemd en meer dan een beetje psychotropisch: freakfolk van de bovenste plank, gemaakt voor elke alternatieve muziekliefhebber!
De band is de equivalent van een muzikaal rupsje nooit genoeg
John Dwyer en zijn band, waarvan de naam soms onduidelijk is, behoren tot de meest productieve groepen in de alternatieve muziek. Sinds de oprichting hebben ze achtentwintig studioalbums uitgebracht, naast een reeks EP's, compilaties, remixalbums en spetterende live-opnames. Laat je echter niet misleiden door te denken dat deze platen weinig inhoud of kwaliteit hebben. Osees (zoals ze nu heten) hebben een aantal van de meest vitale, levendige psychedelische rocknummers van de afgelopen twintig jaar gemaakt, terwijl ze ook experimenteerden met folk, metal, krautrock, synthesizers en zelfs blazers.
Naast Osees heeft Dwyer zelfs een hele reeks zijprojecten gehad: het punkachtige Pink And Brown, het zelfgemaakte synth/drummachine-soloproject Damaged Bug, en de geweldige techno/noise-verkenning van Zeigenbock Kopf.
Cara Maluco
Fans die vinden dat Osees de afgelopen albums zwaarder en agressiever is geworden, zullen waarschijnlijk merken dat nieuwe EP ‘Cara Maluco’ teruggrijpt naar hun oudere, lossere sound. Vooral het titelnummer doet denken aan de lange, vrije psychedelische jams die de band rond de ‘Face Stabber’-periode maakte, met een zware riff. Het is opzettelijk niet zo rauw en verpletterend als ‘Abomination Revealed At Last’. Dit album voelt meer aan als een band die stoom afblaast in de studio dan als een volledig statement.
Onstuitbare creatieve energie
Osees klinkt al te gek op plaat, maar live brengen ze het tot leven. Een zeer hoog gehalte aan energie samen met vage, alternatieve, duwbare “herrie”, oftewel de ultieme combinatie voor een geslaagde avond.
Vrijdag 10 juli staat Osees met support Straight Arrows in onze Grote Zaal om het dak eraf te blazen. Bij zijn is meemaken!
